Gratis fit

De afgelopen jaren kriebelde de sportschool al een beetje bij mij maar ik dacht dat ik het nooit zou kunnen zien. Dat was geen smoes hoor maar uiteindelijk blijkt dat ik het echt wel kan zien en dat ik lekker aan de slag kan gaan.

Eind april hebben Jaap en ik een aantal sportscholen bekeken en daar is uit gekomen dat we ons het fitst voelen bij fit for free. De apparaten zijn duidelijk en goed zelf in te stellen door mij. Je kan muziek luisteren en live TV kijken. Zo mis je nooit wat en ben je toch lekker sportief bezig: top combinatie!

Ik ben afgelopen mei begonnen bij fit for free. Dat liep niet echt helemaal gesmeerd want in je eentje is er gewoon wat (lees: veel!) minder aan… Maar sinds deze week sporten we met zijn drieën! Van crossfit tot hardlopen tot echte krachtoefeningen: alle spieren worden flink aangepakt. Gelukkig heb ik nog niet veel spierpijn gevoeld maar misschien hebben we ergens nog wel een deel conditie… en zijn de spieren het werken nog niet vergeten!

De planning is dat we drie keer per week bij de sportschool te vinden zijn, en dan niet alleen om in de social corner te gaan hangen. Das natuurlijk niet echt de bedoeling. Wel een welkome afwisseling van het harde trainen hoor! Mister G merkte van de week op dat het wel raar was dat je uit de automaat chocolademelk kon halen: dan zit al je harde werk er toch zo weer aan?! Juistem, ik snap het ook niet, dat dat in die automaat zit.

Nu gaan we nog een tikkie harder werken aan onze conditie en kracht en kunnen we hopelijk over een tijd de hashtag #fitfamily met trots dragen. 😀

Sporten jullie? Zo ja: wat doe je?

Liefs,
S.

Nieuw Hoofdstuk

Daar was ik weer even… We zijn sinds augustus begonnen aan een nieuw hoofdstuk in ons leven want er is wat drastisch veranderd.

img-20190824-wa0033-026054425322387182029.jpeg

 

Mister G. is bij ons in huis komen wonen en zet nu dus de boel op stelten (onder andere met stuntsteppen) in Den Haag. Straks gaat hij ook hier ergens naar de middelbare school maar voorlopig heeft hij nog even vakantie tot we een goede, mét plek, gevonden hebben.

 

Het is dus best een beetje een grote verandering maar we vermaken ons prima met zijn drieën. Ik had ineens weer zin om te bloggen omdat het gewoon ging kriebelen in mijn vingers. Geen idee waardoor het komt maar ik hoop dat jullie het leuk vinden.

Ik ben nog steeds lekker aan het werk en de blondines zijn ook nog aanwezig. Ze worden een beetje ouder en krijgen hier en daar want ondersteuning van glucosamine en pijnstillers, en daarmee gaat het helemaal goed. Natuurlijk helpen onze knuffels ook wel heel erg om het ouder worden wat dragelijker te maken. :).

Feestjes in de planning:
Børre ~ 17 september 10 jaar
Evy ~ 3 oktober 12,5 jaar

We vieren eigenlijk elke dag wel dat ze er zijn hoor maar om ze even echt in het zonnetje te zetten is altijd nóg leuker.

Hoe is het met jullie?

Liefs,
S.

P.S. ik ga nog wat blogs schrijven van de vakantie met terugwerkende kracht, maar dan zijn jullie alvast een beetje voorbereidt.
Bijvoorbeeld mijn avontuur bij P!nk op het Malieveld. Stay tuned!

Get the party started!

Nadat het bericht bij iedereen geland was dat mister G. bij ons kwam wonen heb ik een kaartje gekocht voor het concert van P!nk.

Het is natuurlijk heel wat als je van twee naar drie mensen in huis gaat en soms is het dus lekker om even helemaal los te kunnen gaan. Wat is er dan mooier als één van je favoriete artiesten -in je vakantie nota bene!- een optreden geeft?! Lekker getimedddd.

Gelukkig waren er nog kaartjes dus ik heb er snel een bemachtigd. Toen ik het ticket nog eens beter bekeek stond er ‘golden circle’ op. Heel leuk natuurlijk maar ik dacht dat het een foutje was want daar moest je op zijn minst €245,- voor betalen. Ik had er best wat voor over want P!nk is geen nationale artiest, maar zoveel?! No way!

Ik heb me zo dom als mogelijk gedragen en ben gewoon in de golden circle rij gaan staan, en voor ik het wist stond ik met een gastvrouw binnen op het terrein te praten mét een golden circle bandje om mijn pols. Ik had die mevrouw verteld van mijn wens om op het invalidenplatform te komen en zij ging mij de weg wijzen. Conclusie: rolstoelers hebben vaak niets aan hun ogen en worden super ver weg geplaatst. Das dus niet handig voor álle beperkingen, dat platform. Ik was dus extra dankbaar voor mijn bandje.

Ik had de beste plek, het was mijn dag!

Zie hieronder de foto’s die Ik met mijn telefoon gemaakt heb.


Na een spectaculaire avond ben ik terug naar huis gestuiterd met de tram en galmde de muziek natuurlijk nog lang na. Wat een vakvrouw!

Vandaag bracht de trein me weer snel naar de mannen…. :).
Alleen zijn is toch ook wel saai, maar af en toe top!

Liefs,
S.

Spanning op het strand

Zeevonk is een super mooi fenomeen, en er was weer kans vanavond dat je dat kon gaan zien op het strand. Ik had erg zin om er heen te gaan en als er dan een vriendin is die graag mee wil met twee lieve kinderen is dat extra leuk! Jaap was op scooter avontuur (hij was hem naar de camping aan het brengen, lees rijden, voor de vakantie) dus die kon helaas niet mee vanavond, maar toch leuk dat ik nu niet in mijn eentje hoefde te gaan :).

We hebben de zeevonk niet gezien, maar toch een spannende tijd gehad. De spanning was er vooral omdat er onweer in de buurt aan het kabaal maken was. We houden wel van een beetje avontuur dus we zijn gebleven tot de temperatuur echt te fris werd. Je weet nooit hoe dichtbij de flits ineens zal zijn, maar we zaten in ieder geval niet onder een boom hahahaaa!

Hieronder een foto van de zonsondergang op deze mooie avond en natuurlijk ook één van de dreigende lucht waar geregeld onweer te zien was.

 

Wat zijn jullie spectaculairste natuurwonderen die jullie ooit meegemaakt hebben?

Enne, zeevonk is écht de moeite waard. Kijk op de facebook pagina Zeevonk Alert om op de hoogte gehouden te worden van dit mooie magische fenomeen. Tip: neem drinken, eten en een dekentje mee want het kan wel even duren voor het het ziet.

Liefs,
S.

Aut of office

Ik ben gek op mijn werk, maar af en toe ben ik ook weleens thuis.
Nou had ik een paar maanden geleden gezien dat er in een theater in de buurt een voorstelling gemaakt werd door mensen mover autisme, en ik stuurde het naar mijn collega. Zij antwoordde: Ik koop een kaartje, ga je mee?

Zo gezegd, zo gedaan. Over Aut of office:

‘Op de werkvloer zijn psychische kwetsbaarheden een taboe. Hier willen we graag verandering in brengen. Onze theatervoorstelling is de katalysator van het gesprek: het zorgt ervoor dat mensen open en eerlijk met elkaar in gesprek gaan over hun eigen ervaringen.

Aut of Office is een wervelende, interactieve theatervoorstelling die op herkenbare wijze laat zien hoe het kan zijn als een collega een stoornis binnen het autistisch spectrum heeft. We laten zien welke uitdagingen er zijn en welke kansen er liggen. Bovendien vragen we ons hardop af wat er eigenlijk normaal is en wie dat bepaalt? Zijn we eigenlijk niet allemaal anders? En moeten we dáár niet gewoon mee om leren gaan?

Informatie, herkenbare en hilarische scenes, liedjes, prikkelende vragen aan het publiek, momenten voor reflectie wisselen elkaar af. Samen zetten ze de kijker aan het denken en brengen ze het gesprek op gang.

De voorstelling is geschikt voor iedereen die collega’s heeft! Daarnaast ook passend voor: leidinggevenden, HR medewerkers, personeelsfunctionarissen, aandachtsfunctionarissen op gebied van inclusie en diversiteit, Arbeidsdeskundigen, arbo artsen en natuurlijk iedereen (vanaf 18 jaar) met autisme.’

Ik kan jullie vertellen dat het een hele leuke en herkenbare voorstelling was. Ik vind het echt enorm goed dat er aandacht voor is want die bewustwording is nog wel erg nodig. Als iemand met autisme iets niet wil doen wat jij van hem vraagt, dan is nee ook een antwoord. Dit moet je ook kunnen/willen accepteren. Niet dat dat voor alle situaties geldt, maar toch is het goed om te beseffen dat niet het hele leven vol is van mensen die overal JA op zeggen. Dat is trouwens van toepassing op de hele mensheid, en niet alleen op mensen met autisme.

Nu ga ik mijn bed in want morgen mag ik weer vroeg aan de bak.

Liefs,
S.