JanuWarrie

En dan is het ineens 2 januari. BAM!

Alsof er niets gebeurd is gaan we gewoon weer door met het alledaagse leventje. Misschien we zijn wat dikker misschien door de oliebollen en appelbeignets, maar verder: gewoon normaal.

img-20181230-wa0027-012722682579541255622.jpegVorig jaar (dus: een paar dagen geleden) heb ik nog meegeholpen met het klaarstomen van de appels voor de appelbeignets. Dat is een familietraditie. We hebben allemaal onze eigen taak. Ik zat dit jaar de appels te doorboren zodat het klokhuis verdween. Ik vind dat het leukste klusje. Oké, het kledderen met suiker en kaneel vind ik ook wel leuk maar toch, als ik moet kiezen wil ik liever boren. Om dit verhaal een beetje kracht bij te zetten staat er een charmante foto van mij hiernaast.
Ik moet jullie helaas teleurstellen: Alles is (al) op.

Alle vingers zitten er nog aan. Het vuurwerk heeft ons gelukkig niet geraakt én we hebben onze vingers ook niet per ongeluk op gegeten met de lekkernijen. uiteraard hoop ik dat dat voor jullie hetzelfde geldt.

Ik heb verder eigenlijk niet zo heel veel te zeggen behalve dan dat het prettig is dat ik weer kan werken. Deze week is het nog een beetje stilletjes op kantoor dus zit ik liever thuis, maar volgende week ga ik er weer huppelend heen. Zo fijn om je ergens thuis te voelen wat niet eens je thuis is.

De planning in mijn Leuchtturm1917 is al weer helemaal klaar tot eind januari en zal binnenkort weer gevuld worden met allemaal leuke/leerzame meetings :).

20190102_143811-011413414826235984918.jpeg

Hebben jullie leuke plannen voor het komende jaar?

Liefs,
S.

P.S.: ik had weer eens een nieuwe pagina in de planning staan in plaats van een blog bericht gepland. Vandaar dus de titel: JanuWarrie, haha! Gelukkig was ik een stuk helderder toen ik overdag aan het werk was.

Advertenties

Tims’ feestje

Ik kan niet anders dan even wat over de liefste Tim schrijven, hij was vandaag jarig!
Tim kwam zes jaar geleden mijn leven binnen wandelen, of eigenlijk meer mijn hart. Hij is er nooit meer weg gegaan. Soms is hij al te groot voor knuffels, maar als je dan samen naar een stekeldino kan kijken die uit een ei aan het komen is…. -> nou dan ben je echt een hele trotse tante Suus hoor :).

De onderstaande foto is ongeveer 10 maanden geleden gemaakt, dus jullie kunnen wel raden dat hij alweer enorm gegroeid is. Ach ach, wat gaat de tijd toch hard. En die lengte gaan we het maar niet over hebben want voor je het weet groeien de kinders mij voorbij. Gelukkig heb ik in die tussentijd nog niet echt veel rimpels ontwikkeld. Alleen maar een handeltje kraaienpootjes, omdat ik mijn lachspieren getraind heb door alle mooie momenten .

img-20180217-wa0023627580582073341336.jpg
Volgende keer knuffel ik hem gewoon nog even een keertje extra plat (en hoop ik op een nieuwe selfie, maar daar was echt geen tijd voor vandaag), want voor je het weet tikt hij de zeven jaar alweer aan. Ik denk trouwens wel dat het niet meer zo lang duurt voor ik ze niet meer op kan tillen, maar vandaag lukte het nog.

Liefs,
S.

Familie liefde

Lieve mensen,

Ik doe het nog hoor, maar ik ben hard aan het werk. Ik geniet daar zó van dat ik daar van alles over op wil schrijven maarja, dat kan nou eenmaal niet. Dus zit ik hier op de kerstavond-dag met een kop thee in mijn hand te smilen van oor tot oor. Ik heb vandaag heerlijk thuis gewerkt want kantoor is dicht. Af en toe de viervoeters een aai kunnen geven verhoogd de productiviteit aanzienlijk.

Ja, het was (en is) een verschrikkelijk bewogen jaar (geweest).
Wat we er van geleerd hebben? Nou dat familie het allerbelangrijkste is in je leven en dat je niets maar dan ook niets even moet laten liggen of uitstellen tot morgen. Misschien was gister namelijk de laatste kans dat je iemand kon spreken

Bel ze op,
Schrijf een brief,
App hoe gaat het?

Allemaal kleine gebaartjes die samen er voor zorgen dat je verbonden blijft. Natuurlijk geldt dat ook bij vrienden maar uiteindelijk moet je het toch met je familie doen. Die blijven altijd ‘van jou’. Dat wordt dus mijn nieuwe voornemen. Lieve waar-ook-ter-wereld mensen vaker zien, of in ieder geval spreken. Ze hebben niet voor niets het beeldbellen uitgevonden, toch?

Ik heb nog een paar blogs in de wachtrij staan en die komen er allemaal nog aan voor jullie maar ik wil graag dit jaar nog even mooi afsluiten dus vandaar dat ik ook deze blog aan het typen ben. ik weet het niet hoor, maar mijn vingers vliegen over het toetsenbord alsof ze wat in te halen hebben. Dat is natuurlijk ook zo maar ik wilde eigenlijk zeggen dat dat zo heerlijk voelt. Ik zeg dus nu voor de laatste keer sorry. Sorry dat ik jullie weer even heb laten bungelen.

Hele fijne kerstdagen gewenst met iedereen die jullie lief is,
misschien zijn ze niet allemaal aanwezig maar ze zijn wel vervlochten in je hart.

Liefs,
S.

Exclusevening met Willemijn Verkaik

Ik ga even wat kopiëren wat ik naar Diana (de organisator van deze mooei avond) gestuurd heb. Niet omdat ik het niet over zou willen typen maar gewoon omdat dat de hele avond zo goed omvat.
.facebook_1545666052683.jpg168569988545896838.jpg‘Ik heb onwijs genoten van de exclusevening, en denk er met een enorme glimlach aan terug. Ik zie dan misschien niet goed maar mijn voelsprieten vingen alle liefde en emoties op die de revue die avond passeerde. Sterker nog, ik heb een gedeelte van het concert mijn ogen dicht gehad waardoor Willemijn haar stem zo recht naar mijn hart vloog. OeiSlik momenten waren gegarandeerd, maar ook bijna continu kippenvel 💚. Bart & Willemijn zijn top samen. Vond het leuk om hem ook te zien, en heb meerdere keren onwijs in een scheur gelegen ♡.
De entourage was helemaal perfect, precies wat ik verwachtte. Helaas zag ik de polaroids aan de bar pas op het einde maar super leuk idee! Ook de Elsa en Olaf marsmallows werden zeer gewaardeerd in de chocolademelk. Toch stiekem een frozen touch.. ❄ Heel lang heb ik me niet meer zo gevoeld als die avond. Thanks to you, beautiful people ❤. Ik weet dat het niet kan maar toch schrijf ik me alvast in voor de volgende editie, wanneer het ook is 😍’.

Het is zó bijzonder om bij een concert aanwezig te mogen zijn van één van je grootste voorbeelden, samen met 149 andere gelukkigen, waaronder je beste vriendin. Exclusiever kun je het niet krijgen. Door het Wicked ‘For Good’ nummer terug te mogen zingen naar Willemijn hoop ik dat ze gevoeld heeft wat zij voor ons betekent. Ik gok dat het wel flink binnen gekomen is, omdat emoties meer dan 1000 woorden zeggen. Het was ook super leuk om met de hele Verkaiking app-groep er naartoe te leven, dat maakte deze avond extra speciaal. Eindelijk veel van die mensen in het echt kunnen zien/spreken was ook super! Het is namelijk een internationale groep en daardoor kan je niet zomaar even bij iedereen op de bank neerploffen voor een kopje thee.

.facebook_1545665754150.jpg1875954304287983901.jpg
Mijn smile blijft voorlopig nog wel even op mijn gezicht geplakt denk ik.
She changed my life, for good.

Liefs,
S.

Het hoogste plekje

Het is fijn als je je ergens op je plek voelt, maar wanneer is dat eigenlijk zo?
Nou ik denk dat ik dat eigenlijk wel ben. Wie kent de piramide van…. Maslow?
Hij komt zelfs in een boek van Dan Brown voor dus ik denk dat er meer mensen onbewust van die man gehoord hebben dan ze eigenlijk weten. Geeft helemaal niets hoor, maar ik heb het uitgebreid over dit onderwerp gehad tijdens mijn opleiding, vandaar dat ik de theorie wel aardig in mijn hoofd heb zitten. Er hoort een mooi plaatje bij van: een piramide.

maslowEén van de mooiste dingen staat bij de ena hoogste laag: Erkenning en waardering. Als je bij die laag terecht komt dan kan het weleens zo zijn dat je je super zelfverzekerd voelt en dat je een soort van vleugels krijgt. Ik heb dat recentelijk meegemaakt op mijn werk en ik kan jullie vertellen: Heeeeerlijk! Je krijgt er sowieso een warm gevoel bij, en in deze koude maanden is dat extra fijn.

Ik wil jullie allemaal uitdagen om jezelf naar het hoogste puntje te ontwikkelen, en eigenlijk kan ik je dan al gelijk verklappen dat je nooit uit-ontplooid bent. Is dat erg? Nee! Dat is juist super leuk en leerzaam. Iedereen weet iets dat jij niet weet en samen kom je soms tot veel mooiere dingen dan dat je zelf maar wat aanmoddert. De perspectieven van collega’s/vrienden zorgen voor een mooie kleurenpracht van creativiteit en zij maken jouw wereld een stukje completer. Je kunt van anderen leren en je kunt ze zelf ook wat hersenspinsels geven om over na te denken. Deze wisselwerking van kennisoverdracht voelt heerlijk: aanraderrrrtje! Laat iederéén deelnemen aan de realiteit die we samen vormen .

Voel jij je al op je plek?

Liefs,
S.